Historia

ANGELUS À SANCTO FRANCISCO (1601–1678)

Angelus à Sancto Francisco, nombre asumido en religión por Richard Mason, erudito franciscano de la estricta observancia, nació en Yorkshire en 1601 y murió en Douai el 30 de diciembre de 1678. Dodd considera por error en su Church History que eran dos personas distintas. Se unió a la orden franciscana en 1624 y recibió el sacerdocio cuatro años después, obteniendo el doctorado en teología de la provincia inglesa restaurada. Ocupó sucesivamente en su orden los cargos de definidor o consultor, custodio de la casa de los frailes ingleses recoletos en Douai, profesor de teología allí, confesor de las monjas clarisas, misionero, presidente, provincial, comisario, y finalmente provincial de sus hermanos desde abril de 1659 hasta abril de 1662. Parece que durante un tiempo fue capellán en Wardour, sede de los Arundels, y foco del catolicismo en Wiltshire. Desgastado por las labores misioneras, finalmente obtuvo permiso para abandonar Inglaterra y retirarse, en 1675, al convento de San Buenaventura en Douai, donde murió. En los Anales franciscanos se afirma que Angelus à S. Francisco fue deán de Emly, en Irlanda, antes de unirse a la orden, pero es algo muy improbable.

Sus obras, muchas de las cuales son de extrema rareza, están completamente enumeradas por el reverendo doctor George Oliver en Rambler de julio de 1850. Las más interesantes son: Liber Sacrorum Privilegiorum, quondam Seraphico Patri Sancto Francisco indultorum, &c., Douai, 1633; Regula et Testamentum S. Francisci, & c., con un tratado De Confraternitate Chordæ y Manuale Tertii Ordinis S. Francisci. Estas fueron impresos en Douai, en latín, 1643; y en el mismo año publicó de la misma imprenta su traducción al inglés del manual, dedicado a la viuda Lady Elizabeth Rivers. La traducción de la obra sobre la confraternidad se titula A Manuell of the Arch-Confraternitie of the Cord of the Passion, institvted in the Seraphicall Order of S. Francis. Wherein is conteyned an ample Declaration of most things concerning this Confraternitie. Together with many profitable instructions, how Christians may satisfie for their Sinnes by the meanes of Indulgences: not unproper also for all such, as through deuotion, doe enroll themselues in any other Confraternitie. By Br. Angelus Francis, the least of the Frier Minors Recollects; segunda edición, Douai, 1654. Dedicado a Lady Anne Howard. The Rule of Penance of the Seraphical F. St. Francis, as approved and confirmed by Leo X., 2 volúmenes, Douai, 1644; Certamen Seraphicvm Provinciæ Angliæ pro Sancta Dei Ecclesia. En quo breviter declaratur, quomodo Fratres Minores Angli calamo & sanguine pro Fide Christi Sanctaque eius Ecclesia certarunt, Douai, 1649, una valiosa obra histórica y bibliográfica de 356 páginas, finamente impresa y adornada con retratos; Apologia pro Scoto Anglo. In qua defenditur D. Ioannes Pitseus in sua relatione, de loco Nativitatis Subtilis Doctoris F. Ioannis Scoti: & rejectis argumentis adversæ partis, maximè R.P. Ioannis Colgani Hiberni, Scotum fuisse Anglum natione ostenditur, Douai, 1656; A Liturgical Discourse of the Holy Sacrifice of the Mass, en dos partes, de las cuales, por extraño que parezca, la segunda parte se imprimió primero en 1669 y la primera al año siguiente, con una dedicatoria a Henry, tercer Lord Arundel de Wardour.