Historia

BRISTOW, RICHARD (1538-1581)

Richard Bristow, teólogo católico inglés, nació en Worcester en 1538 y murió en Harrow-on the-Hill, Middlesex, el 14 de octubre de 1581.

Priests of the Church of Rome. Bristow arriba a la izquierdaNational Portrait Gallery
Priests of the Church of Rome. Bristow arriba a la izquierda
National Portrait Gallery
'Fortunae mediocritas verâ nobilitate virtutis emersit' (Worthington, Vita Bristoï, 1). Habiendo sido instruido en la gramática por Roger Goulburne, se matriculó en la universidad de Oxford, tal vez como miembro de Exeter College. Se graduó el 17 de abril de 1559 y obtuvo la maestría, como miembro de Christ Church el 25 de junio de 1562, estando 'ahora en gran renombre por su oratoria' (Wood, Fasti, ed. Bliss, i. 161). En este período Bristow y Edmund Campion eran 'los dos hombres más brillantes de la universidad' y por ello fueron elegidos para agasajar a la reina Isabel I con una disputación pública con motivo de su visita a Oxford. Lo hicieron con gran aplauso el 3 de septiembre de 1566. Hacia ese tiempo Bristow se dedicó al estudio de la teología y se hizo tan notable por su saber que Sir William Petre lo nombró para una de sus becas en Exeter College, donde fue admitido el 2 de julio de 1567. Se relata que en una disputación en la escuela de teología puso a Laurence Humphrey, el profesor regius, 'en un brete.'

Finalmente, convencido de que estaba errado en sus ideas religiosas, dejó la universidad en 1569 y se marchó a Lovaina, donde residían algunos eruditos católicos. Allí conoció al doctor William Allen, quien de inmediato reconoció sus raras habilidades y lo nombró primer moderador o prefecto en su seminario recién fundado en Douai. Bristow siempre fue considerado por Allen como su mano derecha. Fue ordenado en la ceremonia de Pascua celebrada en Bruselas en marzo de 1572-3, siendo el primer miembro del colegio de Douai que ingresó al sacerdocio. Inmediatamente antes (20 de enero de 1572-3) se había graduado en teología en la universidad de Douai, siendo doctor en esa facultad el 2 de agosto de 1575. Mientras tanto, su madre y toda su familia se habían marchado de Inglaterra a Douai, es decir, cinco hijos con un sobrino y una sobrina; y también su hermanastro, Louis Vaughan, laico, quien siendo un buen economista fue empleado durante muchos años como administrador del colegio. Cuando Allen trasladó el seminario a Reims (1578), lo puso al cuidado de Bristow, cuya laboriosa vida la pasó en la lectura, enseñanza y publicación de libros de controversia. 'Hizo grandes cosas por la iglesia de Dios', dice Pits, 'y habría hecho más si su mala salud no se lo hubiera impedido.' El 13 de mayo de 1581 fue a Spa por el deterioro de su salud. Regresó el 26 de julio sin haber recibido beneficio de tomar las aguas, siendo aconsejado que probara su aire nativo. En consecuencia, el 23 de septiembre se dirigió a Inglaterra y poco después de llegar a la residencia del señor Richard Bellamy, un caballero católico, murió. Su muerte fue considerada una pérdida severa para la causa católica, pues de acuerdo con su carácter descrito en los archivos de la universidad podía rivalizar con Allen en prudencia, con Campion en elocuencia, con Wright en teología y con Martin en idiomas.

Sus obras son: A Briefe Treatise of diuerse plaine and sure wayes to finde out the truthe in this doubtful and dangerous time of Heresie conteyning sundry worthy Motiues vnto the Catholike faith, or considerations to moue a man to beleue the Catholikes and not the Heretikes, Amberes, 1574, 1599. Una tercera edición titulada Motives inducing to the Catholike Faith, se publicó [¿en Douai?] en 1641, que provocó una réplica de William Fulke, doctor en teología, titulada A Retentive to stay good Christians in the true Faith & Religion, against the Motiues of Rich. Bristow, 1580. Tabula in Summam Theologicam S.Thomae Aquinatis, 1579; A Reply to Will. Fulke, in Defense of M. D. Aliens Scroll of Articles, and Book of Purgatorie, Lovaina, 1580. El doctor Fulke pronto sacó A reioynder to Bristows Replie in defence of Aliens Scrole of Articles and Booke of Purgatorie, 1581. Demaundes to be proponed of Catholikes to the Heretics, que fue respondido en un libro titulado To the Seminary Priests late come over, some like Gentlemen, c., Londres, 1592. A Defence of the Bull of Pope Pius V; Annotations on the Rheims translation of the New Testament; Carmina Diversa; Richardi Bristol Vigorniensis, eximii svo tempore Sacrae Theologiae Doctoris & Professoris, Motiva omnibus Catholicae Doctrinae orthodoxis cultoribus pernecessaria; vt quae singulas omnium aetatum ac praesentismaxime temporis haereses funditus extirpet: Romanae autem Ecclesiae auctoritatem fidemq. firmissimis argumentis stabiliat, 2 volúmenes Atrebati (Arras), 1608. El segundo volumen se titula Antihaeretica Motiva, cvnctis vnivs verge atqve solivs salvtaris Christiano-Catholicae Ecclesiae Fidei & Religionis Orthodoxis cultoribus longe conducibilissima, que fue traducido al inglés por Thomas Worthington, teniendo prefijada una biografía del autor y un compendio de la biografía en verso latino. Veritates aureae S.R. ecclesiae autoritatibus vet, patrum, &c., 1616, obra póstuma.

Además de escribir las obras anteriores, junto con el doctor William (posterior cardenal) Allen, revisó la traducción inglesa de la Biblia de Gregory Martin, comúnmente conocida como la Biblia de Douai.