Historia
HUNNIUS, NICOLAUS (1585-1643)

Sin embargo, fue su actividad literaria polémica por la que fue conocido entre sus contemporáneos. Escribió contra la Iglesia católica Ministerii Lutherani divini adeoque legitimi demonstratio (Wittenberg, 1614) y Capistrum Hunnio parahafi, etc. (1617); contra los socinianos, a quienes consideraba como fotinianos, Examen errorum Photinianorum, 1620) y contra los entusiastas, Ckristliche Betrachtung (1622), Nedder Sächsisches Handtbæck (Lübeck, 1633), Ausfürlicher Bericht von der neuen Propheten Religion, Lehr und Glauben, etc. (Lübeck, 1634; 2ª edición por J. H. Feustking, Wittenberg, 1708, bajo el título Matæologia fanatica) . Contra las tendencias unionistas de John Durie escribió Ministerii ecclesiastici Lubeeensis theologica Consideratio interpositionis, seu pacificatoriæ transactionis, inter religionen Lutheranam ex una, et Reformatam ex altera porta profitentes, abs D. Johanne Duræo, ecclesiaste Britanno, his temporibus tentatæ (Lübeck, 1677). Otro escrito durante su actividad en Lübeck fue Διάσκεψις theologica de fundamentali dissensu doctrinæ Evangelicæ Lutheranæ et Calvinianæ seu Reformatæ (Wittenberg, 1626), que es importante para trazar la distinción entre artículos fundamentales y no fundamentales de la fe. Pero el mayor impacto lo causó Consultatio oder wohlmeinendes Bedenken, ob und wie die evangelisch-lutherischen Kirchen die jetzt schwebenden Religionsstreitigkeiten entweder beilegen oder durch christliche und bequeme Mittel fortstellen und endigen mögen (Lübeck, 1632). En esta obra proponía la institución de un senado teológico perpetuo para investigar y resolver todas las disputas teológicas. Entre sus escritos didácticos se puede mencionar Epitome credendorum oder Inhalt der christlichen Lehre, etc. (Wittenberg, 1625). Esta obra pasó por muchas ediciones, siendo traducida al holandés, sueco, polaco y latín. Es un libro de instrucción popular sobre el cristianismo, habiéndose hecho un epítome para la instrucción religiosa en escuelas elementales.