Historia
SIRMOND, JACQUES (1559-1651)
Como editor Sirmond fue infatigable, incluyendo su obra ediciones de Goffridi abbatis Vindocinensis epistola, opuscula, sermones (París, 1610); Ennodio (1611; la obra de referencia durante más de dos siglos); Flodoardi historia ecclesiæ Resismen (1611); Fulgentius de veritate prædestinationis et gratiæ (1612) y Librorum contra Fabianum excerpta (1643); Valeriani episcopi homiliæ viginti (1612); Petri Cellensis epistolæ (1613); Apolinar Sidonio (1614); Pascasio Radberto (1618); Idatii chronicon et fasti consulares (1619); Marcellini comitis Illyriciani chronicon (1610); Anastasii bibliothecarii collectanea (1620); Facundus episcopus Hermianensis pro defensione trium capitulorum (1629); Sancti Agustini novi sermones quadraginta (1631); Teodoreto (4 volúmenes, 1642); Alcimo Avito (1643, también de referencia durante más de cien años); Hincmaro de Reims (1645) y Teodulfo de Orléans (1646). Entre sus obras más independientes se puede hacer mención de la siguientes: Prædestinatus (París, 1643) e Historia Prædestinatiana (1648); Appendix codicis Theodosiani novis cnnstitutionibus cumulatior (1631); Concilia, antiqua Galliæ, cum epistolis pontificum, principum constitutionibus, et aliis Qallicanæ rei ecclesiasticæ monimentis (3 volúmenes, 1629; volumen complementario de P. Delalande, 1666); Aniirrheticus de canone Arausicano (2 partes, 1633-34) e Historia pænitentia publicæ, item disquisitio de azymo (1651). Sus obras completas fueron editadas por J. de la Baune bajo el título Opera varia nunc primum collecta (5 volúmenes, París, 1696; edición ampliada, 5 volúmenes, Venecia, 1728).