Historia

SOTO, PEDRO DE (c. 1500-1563)

Pedro de Soto nació en Córdoba hacia el año 1500 y murió en Trento el 20 de abril de 1563. Ingresó en la orden dominica en Salamanca en 1518 y rápidamente obtuvo la reputación de rígido y entendido tomista. Carlos V le hizo su confesor, pero su orden lo nombró vicario para los Países Bajos y posteriormente fue profesor de teología del seminario recién fundado en Dillingen, donde escribió Institutiones Christiana (Augsburgo, 1548), Methodus confessionis, sive doctrina pietatisque Christiana epitome (Dillingen, 1553), Compendium doctrina Catholica (Amberes, 1556) y Tractatus de institutions sacerdotum qui sub episcopis animarum curam gerunt, sive manuale clericorum (Dillingen, 1558), siendo esta última su obra principal. Assertio Catholica fidei circa articulos confessionis (Amberes, 1552) le envolvió en una controversia con Johann Brenz, lo que ocasionó su Defensio Catholica confessionis et scholiorum circa confessionem (1557). De Soto acompañó posteriormente a Felipe II a Inglaterra, donde María lo nombró profesor de teología en Oxford, pero a la muerte de la reina en 1558 regresó a Dillingen. En 1561 Pío IV lo citó a Trento, donde defendió valientemente la naturaleza sacramental del sacerdocio y los derechos episcopales, pero murió antes de que el concilio se clausurara.