Historia
WAEIJEN, JOHANNES VAN DER (1639-1701)

Estimado como cabeza de los cocceianos frisones y ejerciendo una considerable influencia, Waeijen fue también un escritor prolífico. Entre sus obras dogmáticas estuvieron Summa theologiæ Christianæ, pars prior (Franeker, 1689); Varia sacra (1693; que contiene también estudios exegéticos) y Theologiæ Christianæ enchiridion (1700). De sus investigaciones exegéticas sólo ha de mencionarse Disputatio continens analysin epistolæ ad Galatas (Franeker, 1681). Waeijen también sirvió tres términos como rector magnífico de Franeker y su talento como orador se puede juzgar por sus tres alocuciones en esta capacidad: De incremento cognitionis expectando tempore novissimo (Franeker, 1080); De semihorio silentii (1688) y De numero septenario (1696). Su talento homilético se muestra por su póstumo Methodus concionandi (Franeker, 1704). Sin embargo, en sus polémicas Waeijen fue más cáustico y grandilocuente que convincente. A esta categoría pertenecen sus ataques contra F. Spanheim el Joven, Epistola apologetica ad Philalethium Eliezerum (Willem Anslaer) adversus nuperas Frid. Spanhemii litteras (Franeker, 1683); B. Bekker, De betooverde wereeld van Balthazar Bekker onderzogt en weederlegt (1693); contra P. van Hattem, Brief ter wederlegginge wan sekere brief bij Pontiaan van Hattem met een woorrede, daar in eenige gedachten noopens de so genaamde Hebrëen (1696); contra J. Cloricus, Dissertatio de logo, vocabulo non ex Platone primum repetito et in religionem illato (1698); contra P. à Limborch, Limborgianæ responsionis discussio (1699) y contra J. Spencer, Johannis Spenceri dissertatio de hirco Azazel excussa, principe, de Hebræorum ritibus maximam partem ex Ægypto arcessendis, errore, breviter quoque confutato (en su Varia sacra, páginas 265-622).
Bibliografía:
S. D. van Veen, The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge; el sermón fúnebre por A. Schultiog fue impreso en Franeker, 1702. Consultar: E. L. Brimoet, Athenarum Frisicarum libri duo, pp. 557-577, Leeuwarden, 1758; B. Glasius, Godgeleerd Nederland, in. 570-576, Hertogenbusch, 1856; C. Sepp, Het godgeleerd Onderweis in Nederland gedurende de 16. en 17. Eeuw, Leiden, 1873-74; W. B. S. Boeles, Frieslands Hoogeschool en het Rijks Athenaeum e Franeker, ii. 266-274, Leeuwarden, 1889.