Historia
WISE, FRANCIS (1695-1767)
Wise fue ordenado diácono por el obispo de Oxford en Cuddesdon el 3 de septiembre de 1721 y sacerdote en la ordenación pública en Oxford el 24 de septiembre de 1721. Hizo alumnos en ese tiempo, entre ellos Francis North (posterior barón y donde de Guilford), quien le confirió en 1723 la coadjuditoría de Wroxton en Oxfordshire y le otorgó a principios de 1726 el pequeño donativo de Elsfield, a unos cinco kilómetros de Oxford, donde mejoró la residencia y puso los fundamentos de forma espléndida. Una idea del lugar se da en la coletilla del prefacio a su obra sobre monedas (1750). Posteriormente en 1726 el mismo protector le presentó al vicariato de Harlow en Essex, pero tras unos meses dimitió del beneficio al preferir residir en Oxford, adonde había sido designado en abril de 1726 para el puesto de conservador de los archivos.
El 2 de diciembre de 1729 Wise aspiró al puesto de bibliotecario en Bodleian, pero tras una contestada disputa, en la que era el candidato whig, fue derrotado por quince votos. Su relación con la biblioteca no cesó, pues en 1746 se le hicieron pagos especiales por la tarea de catalogar y ordenar los libros donados por Nathaniel Crymes. En 1738 publicó A Letter to Dr. Mead concerning some Antiquities in Berkshire, particularly shewing that the White Horse is a Monument of the West Saxons. Fue respondida por Philalethes Rusticus (supuestamente el reverendo William Asplin o un laico llamado Bumspted) en 1740 en un tratado titulado The Impertinence and Imposture of Modern Antiquaries display'd en el que atribuye a Wise el plan de alterar las armas de la familia real, mofada en sus alabanzas de Alfredo, y señalando que había omitido alabar al monarca reinante. Wise se resintió de esos ataques, creyendo que podían perjudicarle para una futura promoción. El reverendo George North publicó una anónima defensa de Wise titulada An Answer to a Scandalous Libel intituled "The Impertinence and Imposture, &c. (1741), publicando él mismo en 1742 Further Observations upon the White Horse and other Antiquities in Berkshire.
Wise fue nombrado por su colegio para la rectoría de Rotherfield Greys, cerca de Henley-on-Thames el 7 de agosto de 1745, dejando vacante su puesto en el colegio en 1746. Desde el 10 de mayo de 1748 fue bibliotecario Radcliffe en Oxford, puestos que retuvo, con el de Elsfiled, hasta su muerte. En 1754 Thomas Warton y Johnson, que deseaban su compañía, le hicieron varias visitas a Elsfield, tomando Wise mucho interés en obtener para Johnson la maestría en humanidades por su universidad. La gota le pasó factura y murió a consecuencia, siendo enterrado en el cementerio de la iglesia de Elsfield, pero sin ornamento ni señal. Durante su vida donó muchas monedas a la biblioteca Bodleian y tras su muerte su hermana donó a la biblioteca Radcliffe 'un grande y valioso armario de sus medallas.'
Las otras obras de Wise comprenden: Annales reum gestarum Ælfredi magni auctore Asserio Menevensi (1722); Epistola ad Joannem Masson de nummo Abgari regis (1736); Nummorum antiquroum Scriniis Bodleianis reconditorum Catalogus (1750), dedicada a Lord Guilford; Some Enquiries on the First Inhabitants, Language, Religion, Learning, and Letters of Europe, by a Member of the Society of Antiquaries in London (1758); History and Chronology of the Fabulous Ages (1764). Wise ayudó a Warton en su Life of Dr. Bathurst.
Bibliografía:
William Prideaux Courtney, Dictionary of National Biography; Foster, Alumni Oxon.; Gent. Mag. 1767, p. 524; Nichols, Lit. Anecd. ii. 512, v. 527–8; Lit. Illustr. iv. 479–80; Boswell, Johnson, ed. Hill, i. 273–82, 322; Madan, Western MSS. (Bodl. Libr.) iv. 189, 259; Macray, Bodl. Libr. 2ª ed. páginas 34, 199, 207, 221, 372, 484; Blakiston, Trin. Coll. páginas 194, 196; información del Rev. H. E. D. Blakiston de Trinity College.